1-2-istoria
Pierwsze pisemne wspomnienie o Truskawcu jest z 1469 roku. Znaleziska archeologiczne, w tym siekiera rzymska (IV wiek n.e.), wskazują, że obszar Truskawca mógł być scena walki plemion gotów z podkarpackimi plemionami prowadzonych przez karpi - z jednej strony, i z legionami Cesarstwa Rzymskiego – z drugiej strony.

Nazwa miasta „Truskawiec” do pewnego czasu wywołuje nieporozumienia wpośród historyków. Jedni twierdza ze „Truskawiec” – zmieniona forma polskiego słowa „truskawka”. Tylko ze truskawki pojawiły się w Europie po 1972 roku, kiedy została przywieziona z Czyli oficerem francuskim Frezje. A nazwa miasta jest wspomniana już w XV wieku. Inni naukowcu uważają, ze na nazwę miasta miał wpływ język litewski. W języku litewskim „druska” – sol, a Podkarpacie – słynne centrum produkcji soli. Na korzyść tej wersji świadczą dobre stosunki pomiędzy państwami Galicyjsko-Wołyńskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego w XII-XV wieku.

Oficjalna data założenia kurorty jest 1827 rok. W tym czasie, zbudowano pomieszczenie dla pierwszych 8 wanien. Choć właściwości lecznicze wody Truskawieckiej były znane od dawna, ale po raz pierwszy zostały opisane przez lekarza królewskiego Wojciecha Oczko w 1578. Gabriel Zhonchinski, autor książki "Historia naturalnego", która ukazała się w 1721, wskazał, że w Truskawcu, jak i w innych wioskach gminy Drohobycz wydobywają ropę naftową, a wodę, która jej towarzyszy, ludzie pili dla leczenia wielu chorób. Pierwsze poważne badania przeprowadzone przez niemieckich naukowców N.Fihtel i B.Hake. Stanisław Staszic w swojej pracy, która została opublikowana w 1805 roku, napisał, że oprócz soli wydobywają ozokeryt (wosk górski) i ropę naftową, którą po destylacji używają do oświetlenia ulic. I to - na początku XIX wieku!
Analiza chemiczna wody mineralnej "Naftusia" po raz pierwszy zrobił lwowski naukowiec, aptekarz i chemik Theodor Torosiewicz w 1836 roku. Ten słynny naukowiec jest bardziej znany jako wynalazca lampy naftowej. Jednocześnie zwiększa się cenność Truskawca w monarchii austro-węgierskiej. W 1892 roku zbudowano salę do inhalacji systemem Vaszmuta. I z tym Truskawiec natychmiast wzrósł do poziomu kurortów o znaczeniu europejskim, takich jak Rihengal i Wiesbaden. Budują się hotele, wille, pensjonaty.

W 1900 roku powstał pomnik Adama Mickiewicza. Rozwija się infrastruktura, buduje się nową klinika i nowa obwodnica. Należy również zwrócić uwagę na pracę Raymonda Jarosza. W 1911 Truskawcu przechodzi w ręce spółki która gdzie jest prezesem. Nowy właściciel natychmiast rozpoczyna aktywną europeizacje kurorty. Najpierw elektryfikacja Truskawca. Teraz z pomocą energii elektrycznej oświecone są nie tylko pomieszczenia kurortowe i wille, ale także ulicy i Park miejski. Jeszce w 1909 roku była zbudowana droga kolejowa z małą stacją, a już w 1912 zbudowano nowy dworzec kolejowy. Truskawiec został bezpośrednio związany koleją jak ze Lwowem, tak i z Wiedniem, Krakowem, Poznaniem, Pragą, Warszawą i Berlinem.
W 1913 roku, za wielkie postępy w rozwoju kurorty, jego bazy leczniczej, Truskawiec został nagrodzony Dużym Złotym Medalem. A tempo zmian jest naprawdę imponująca. Każdy, którzy przegapili kilka sezonów, po przybyciu w Truskawiec już nie mógł jego rozpoznać.

Na Pomiarkach zgodnie z wszystkimi standardami europejskimi została założone jezioro kąpielowe, zbudowano korty, place sportowe. Brzegi jeziora były pokryte złotym piaskiem morskim. 17 sierpnia 1929 został poświęcony i otwarty Muzeum nauki naturalnej. Niestety, z jego bogatej kolekcji prawie nic nie zostało - po wejściu wojsk radzieckich w 1939 roku, jego eksponaty zostały częściowo przeniesione do Drohobycza, a częściowo po prostu skradziono. Jedną z kolekcji pomieszczono do kontenera po prostu gdzieś ją wywieźli.

O rozwoju kurorty świadczą dane. Jeśli w 1923 roku było 6080 turystów, już w 1927 roku liczba odwiedzających drastycznie wzrosła - do 12.633 ludzi. W 1931 roku ośrodek odwiedziło 14659 osób, a w 1933 niewiarygodna na ten czas liczba aż 17.000 osób.

Tak więc, Truskawiec stal się jednym z największych w Europie ośrodków branży zdrowotnej. Dziś ośrodek rocznie może przyjąć do 350 tysięcy turystów.


Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії Трускавець - історія, старі фотографії